Danışmendli devri el yazması Kuran, ilgi çekiyor

Fatih YILMAZ-Halil İbrahim YEL/TOKAT, – TOKAT’ta Danişmendliler devrinde 1190 yılında yazılan Kur’an-ı Kerim, Anadolu’da o devir elle yazılmış nadide yapıtlardan biri olma özelliği ile dikkat çekiyor. Tokat Müzesi’nde sergilenen Kuran-ı Kerim’in ketebesi orta kısmında yer alıyor. Tokat Kültür ve Turizm Vilayet Müdürü Adem Çakır, “Anadolu’nun  Müslümanlaşması süreci devrinden elimizde kalan bir eser. Hattat ketebeyi kitabın orta kısmında bir sayfanın alt altına yerleştirmiş. Bu nedenle tarihini biliyoruz. Bir diğer özelliği de çok rastlanmayacak formda satır altında Arapça meal kısmı var” dedi.
Maşat Höyük, Hanözü hafriyatı yapıtları, Hıristiyanlık yapıtları ve etnografya temelli yapıtların yanı sıra sikkeler ve süs eşyası sergilendiği Sulu Sokak Çarşısı’ndaki Arastalı Bedesten’de hizmet veren Tokat Müzesi’nde 8 asırlık el yazması Kur’an-ı Kerim dikkat çekiyor. Danişmendliler devrinde yazılan Kur’an-ı Kerim’in ketebesi orta kısmında bulunuyor. Ketebesinde hattat olarak Ebul Kasım bin Mahmud bin Ebul Kasım bin İbrahim bin Muhammed El İmami ismi yer alıyor. 
Müzede sergilenen Kur’an-ı Kerim’in 1190 yılında yazıldığını bildiklerini belirten Tokat Kültür Turizm Vilayet Müdürü Adem Çakır, “Matbaadan evvel bütün toplumlar kitapları el ile yazıyorlardı. Bizim kültürümüzde bu süreç daha uzun sürdü. Kur’an’ı Kerim’ler dinimizin temel kitabı olduğu için daha da ihtimamlı hazırlanmış kitaplar olarak öne çıkıyor. Buradaki Kuran-ı Kerim’in en temel özelliği Anadolu’da Türkler periyodunda yazılmış nadide örneklerinden biri olmasından kaynaklanıyor. Yazım tarihi 1190. Daha eski eski tarihlerde yazılmış Kur’an-ı Kerim’ler Topkapı Sarayı’nda var. Fakat onlar Mekke’den, Medine’den getirilen kutsal eşyalar ortasında sayılıyor. Müzemizdeki Kuran’ın özelliği Anadolu’nun Müslümanlaşması sürecinde yazılmış bir eser olması. Tabi ki bu kitabı saklamak kolay değil. Eski periyottaki kağıtlardaki dayanıklılığını da düşünürsek bu daha farklı bir boyut kazanıyor. Bir de çoklukla eski kitapların tarihini belirlemekte zorlanıyoruz. Ketebesinde, yani kitabın müellifinin, yılının anlatıldığı, kitabın kimliği diyebileceğimiz kısım ekseriyetle son sayfalarda olur. Ve çok kullanıldığı için de son sayfalar çoklukla birinci yırtılan, kopan sayfalar olur. Hasebiyle da yıllarını tespit etmekte zorlanırız. Bu Kur’an-ı Kerim’de talihimiz hattat, ketebeyi kitabın orta kısmında bir sayfanın altına yerleştirmiş. Stantta de o sayfa bulunmakta. Onun için rahatlıkla ve itimatla 1190 tarihli olduğunu söyleyebiliyoruz. Bir diğer özelliği de satır altı meali olması. Bu çok rastlanan bir durum değildir. Satırın altında Arapça meal kısmı var” dedi.