Sedef ustası sanatını severek yapıyor

Nevra UÇKAÇ/İZMİR, – İZMİR’de 40 yıllık sedefkar Mehmet Ağca (51), tespihten rahleye, mücevher kutularından sehpa ve abajur gövdelerine kadar çok sayıda eseri alıcısıyla buluşturuyor.
​Sedef kakma sanatı ustası Mehmet Ağca, Tarihi Kemeraltı Çarşısı’ndaki atölyesinde tespihten rahleye, mücevher kutularından sehpa ve abajur gövdelerine kadar çok sayıda eseri alıcısıyla buluşturuyor. Atölyesinde uzun saatler çalışan Ağca, sedef kesimlerini ahşap üzerine açılan çukur yahut oymalara yerleştiriyor. Aslen Gaziantepli olduğunu anlatan Ağca, çocukluğundan beri bu sanat koluna ilgi duyduğunu söyleyerek 40 yıllık sedefkar olduğunu lisana getirdi. Ağca, “Doğup büyüdüğüm Antep sokaklarında gezerken bu işleri yapanları gördüm. Bir ustanın yanına girdim. Annemler ‘eti senin kemiği benim’ diyerek beni bıraktılar. Ustaların yaptığı sanata bayılıyor, kapılarında beni çağırsınlar diye bekliyordum. İstekli olduğumu görünce çağırdılar. 18 yıl bir fiil çalıştım” dedi.
Ağca, atölyesinde çalışırken vaktin nasıl geçtiğini unuttuğunu belirterek şöyle konuştu:
“Çocukluğumdan beri daima olmayanı başarmak istedim. Benim yaptığım eseri bir diğeri yaparsa çabucak branş değiştiririm. Bir deniz eseri olan sedefi evvel kırar, tıraşlarsınız sonra oymuş olduğunuz ahşabın haline nazaran yerleştirirsiniz. Bu epeyce meşakkatli bir iş. Çalışma müddeti yok. Ne vakit bu türlü iştahlı olsam, ruh halim uygunsa, işe bir başlarım bir bakarım 12-13 saat çalışmışım. Yani bu 8 saatlik bir mesai değildir.”
‘BELİRLİ BİR KİTLE SATIN ALIYOR’
Sedef kakma sanatına ilginin sürdüğünü söz eden Mehmet Ağca, gençlerden fazla yetişkin yaş kümesinin öğrenmeyi istediğini kaydetti. Eserlerin maddi kıymetinin hayli yüksek olduğunu belirten Ağca, “Bu sanata ilgi var. Öğrenmek isteyen çok ancak genç yok. Daima 50 yaşın üzerindekiler hobi emelli geliyor. Ben de hobi olsun diye öğretmek istemiyorum. Lakin çok istekli ve cana yakın biriyse başlarımız da uyuştuysa fiyat almadan ders veriyorum. Bu eserler büsbütün lükse kaçtığı için alıcı biraz güç bulunuyor. Bilhassa pandemi yüzünden beşerler besine değer veriyor. Hobi işi biraz lüks. Satışlar durdu şu an. Makul bir kitle var; sanata düşkün, maddi durumu güzel. Sadece onlar alıyor” diye konuştu.
Bu sanat kolunu bir iş olarak görmediğini söyleyen Ağca, eline zımparayı aldığında vaktin nasıl geçtiğini unuttuğunu belirterek şöyle devam etti:
“Bu benim için bir iş değil. Geçimimi sağlamak zorundayım. Lakin para ikinci planda. Elbette parasız da olmaz. Gümüş, sedef dolar üzerinden alınıyor. İşe daldığım vakit dünyayı unutuyorum. Hoş hayaller kuruyorum. Elimdeki işi yaparken bir sonraki hazır oluyor. Bunu yaptım ancak bir dahakine şunu kullansam daha uygun olur diye düşünüyorum. Sipariş üzerine çalışıyorum. Sipariş yoksa kendi vitrinime çalışıyorum. Zira vitrine eser yapmaz, insanlara eser göstermezsem ne yaptığımı bilemezler. Bu yaştan sonra bir beklentim yok. Devlet büyüklerine rica ediyorum. Sanatkarın kıymetini bilsinler. Üretim olmazsa her şey biter.”