İSTANBUL, – Kanser tedavisi müddetince hastalarda birtakım ruhsal sıkıntıların da görülebileceğini tabir eden Psikolog Merve Oğur, bu periyotta takviye almanın değerli olduğunu hatırlattı. Psikolog Oğur, “Kanserde inkar, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme süreçleri var. Ruhsal tedavi ne kadar erken başlarsa muvaffakiyet o kadar mümkün. Bu tedaviye kişinin yakınları da takviye olmalı” dedi.
Kanserin gerek teşhis gerekse tedavi etabında bireyleri ruhsal açıdan da derinden etkilediğini belirten İstanbul Kent Üniversitesi’nden Psikolog Merve Oğur, bu kuvvetli süreçte hastalara birtakım ikazlarda bulundu. Bu hem fizikî hem ruhsal açıdan şahısların zorlandıkları bir periyot diyen Psikolog Merve Oğur, “Bu periyotta kanser hastalarında en fazla anksiyete, depresyon, ahenk bozuklukları, travma sonrası gerilim bozuklukları görülüyor. Bunun yanı sıra hayat kalitelerinde önemli bir düşüş beliriyor. Bireylerin benlik saygılarında düşüş yaşanabiliyor. Hastalar, kanser öncesindeki toplumsal rollerini devam ettirmede çok zorlanıyor. Bilhassa tedaviye ve bunun neden olabileceği fizikî ağrıya bağlı olarak toplumsal fonksiyonlarını yerine getiremiyorlar. Bu onların özgüvenlerinde bir kayba yol açıyor” değerlendirmesinde bulundu.
“KABULLENME SÜRECİ UZUN SÜRERSE RUHSAL TEDAVİ ÖNERİRİZ”
Kişinin kanser hastalığını kabul etmesinin güç olduğunu tabir eden Psikolog Oğur, “Kanserde inkar, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme süreçleri var. Aslında hastanın yaşadığı bu evrelere imkan tanımak, bunları yaşamasına müsaade vermek burada çok değerli. Şayet kabullenme süreci biraz uzun sürerse yakınları tarafından kişi ruhsal tedaviye yönlendirilmeli. Tedavi ne kadar erken başlarsa o kadar tesirli olacaktır. Tedavi multidisipliner bir grupça verilmelidir. Bu tedaviye katkı olarak yakınlarının da dayanak olması gerekir. Ruhsal takviyeye duyulan gereksinim hiçbir vakit azalmaz. Hastalığın tabiatı çok bilinmeyen, hayat çok meçhul. Kanserle birlikte kişinin varoluşuna duyduğu inanç darp oluyor. Hastalığın bu meçhul tabiatı her daim bir ruhsal takviyeye gereksinim olduğunu gösteriyor. Ruhsal dayanak hastalığın her etabında olması gereken bir parça” ihtarında bulundu.
HASTA YAKINLARINA DÜŞEN VAZİFELER
Kanser hastası yakınlarına da bu süreçte büyük vazifeler düştüğünü hatırlatan Oğur, ihtarlarını şu sözlerle sıraladı:
“Onlar da evvel hastalığı kabullenmeli, hastanın gereksinimleriyle uyumlu ve daima bir sosyal takviye sağlamalı. Hastanın gereksinimleri ile uyumlu derken onun tasalarını, hislerini söz edebileceği bir ortam oluşturulmalı. Şayet hasta sessizliğe muhtaçlık duyuyorsa bu sessiz ortamı sağlayabilmeleri, çok fazla öğüt vermeden yanlarında olduklarını hatırlatmaları gerekir. Umut aşılayıcı bir yaklaşımda olurlarsa o zorlayıcı tedavi için hastalar da bir güç bulur. Tedaviye devam etmeleri biraz daha kolaylaşır. Kişi bu süreçte fizikî olarak işine devam edemeyebilir, okuluna devam edemeyebilir. Burada yaşama tutunması ve umudu pekiştirmesi için bir hobi edinmesi kişi açısından çok tesirli olacaktır.”
